Albert
Albert










Albert Bernard Voorn
Geboren:
23-05-1956 te Hilversum
 
 

 
Albert groeide op in een agrarisch gezin. Vader Krijn was tuinder en moeder Wil dochter van een veeboer.
De buren van Albert werkten met luxe paarden op het land, waarbij Albert elke minuut van zijn vrije tijd aanwezig was. Op 8-jarige leeftijd kocht Albert van gespaard geld een New Forest Pony veulen, die hij met behulp van de buurman beleerde, toen de pony daarvoor de leeftijd had.
Het was met deze pony, dat Albert zijn eerste wedstrijd reed en later zelfs internationaal deelnam. Albert verkocht Marinette aan de familie Vermeulen in Breukelen en van dit geld kocht hij een 3-jarig paard.

Na de schooltijd ging Albert werken bij paardenhandelaar Tom Olsmeyer in Doorwerth, waar hij ook Irma ontmoette. Zolang Albert al met paarden bezig is, is zijn doel de beste te zijn in het vak en het maximale er uit te halen. Op weg naar dit doel hebben een aantal mensen enorme invloed gehad:
 

  Mijnheer Boef: Het was op de manege van mijnheer Boef, waar Albert op 12-jarige leeftijd veel tijd doorbracht. Mijnheer Boef beloonde Albert met extra rijlessen voor de door Albert gedane werkzaamheden op stal. Nog steeds gebruikt Albert de manier van longeren, die mijnheer Boef hem leerde.
 
  Eddie Macken: In de bezoeken, die Albert bracht aan de internationale wedstrijden, was hij zeer onder de indruk van de stijl van Eddie boven de hindernis, vooral van Eddies beenligging. Dankzij deze stijl, staat Albert bekend als ÚÚn van 's werelds beste stijlisten.
 
  Franke Sloothaak: Toen Franke zijn opleiding volgde bij Alwin Schockemohle, was Albert ge´nteresseerd in de dressuurarbeid, die Franke met de paarden hanteerde. Door veel met Franke op te trekken tijdens de wedstrijden, leerde Franke Albert hoe hij dit moest toepassen.
Franke gaf Albert alle ingred´enten, die nodig waren om de paarden met zoveel mogelijk lichtheid te rijden.
Voor Albert is het moeilijk te begrijpen, dat Franke deze methode niet meer hanteert.
 
  Ian Millar: Op Alberts verzoek bracht Emiel Hendrix hem in contact met Ian Millar.
Ian was volgens Albert degene, die hem kon helpen met het moeilijk berijdbare paard Wembly.
Het was in deze les, dat Albert zijn totale zienswijze, over hoe dat een paard moest springen, veranderde. Van Ian leerde hij dat een paard altijd het beste geeft als je hem laat springen, zoals het dat van nature doet en dat je als ruiter het daarbij zo min mogelijk moet hinderen.
 
  Henk Nooren: Albert is opgevoed door zijn ouders met veel discipline en zeer veel aandacht voor detail in het werk.
Albert was dan ook altijd onder de indruk met welk een discipline en nauwkeurigheid Henk te werk ging. Dagelijks is Henk in Alberts gedachte als het gaat om discipline in rijden, les geven en organisatie.
 
  Rob de Vink: Rob heeft een grote invloed gehad in het trainen van de paarden, wanneer het gaat om fitheid. Ook aan Vincent heeft Rob de kneepjes van deze specifieke training bijgebracht.
 
  Monty Roberts: Door het lezen van Monty's boek "De Man die naar Paarden luistert" en het bekijken van de video "Join up", heeft Albert zijn benadering tegenover paarden enorm bijgesteld en is door deze benadering veel paardvriendelijker geworden en voelt zich daardoor als paardenman completer.
 
  Willy Sidorak:
Jan Jonas:
Beiden hebben Albert laten inzien, dat anders voeren van paarden een grote invloed heeft op hun gezondheid. Vooral de aandacht voor de problemen die ontstaan vanwege spierpijn. Daardoor kunnen veel medische problemen voorkomen worden.
 
  Het volbloed paard: Door de grote liefde van Irma en Albert voor de volbloed en de rensport, heeft Albert tijdelijk renpaarden getraind.
Al gauw kwam Albert erachter dat het in de waarde laten van het paard en het niet forceren tijdens de training, een must zijn voor goede en regelmatige, blessurevrije resultaten.

Al deze mensen en dieren hebben Albert gemaakt tot een paardenman, die hij nu is.
Hij heeft bewezen met paarden, die het bij anderen niet meer deden, tot grote prestaties te komen.
Deze manier van omgaan met paarden probeert Albert in lessen en demonstraties wereldwijd aan ruiters door te geven.
Vanwege de manier van trainen en lesgeven kreeg Albert in februari 2002 van dhr. Porte du Theil van de Cadre Noir te Saumur in Frankrijk de titel Ere Ruiter

terug